Atleet Kevin Woldberg vooral overdekt succesvol
Geschreven door: op Dinsdag 10 Februari 2004, 131 keer bekekenDoor Rob Worst (De Stentor)
10 FEBRUARI 2004 - ZWOLLE - Indooratletiek. Voor menig atleet de enige manier om een beetje redelijk de winter door te komen. Toch is er in Nederland geen accommodatie meer te vinden waar een wedstrijd van formaat kan worden afgewerkt. Daarom wordt uitgeweken naar banen in het Duitse Münster en het Belgische Gent. Een absurde situatie, maar voor Kevin Woldberg hebben die verplaatsingen geen negatieve effecten. De Zwollenaar spint garen bij overdekte atletiek.
Woldberg veroverde twee weken geleden in Duitsland de nationale studententitel op de zestig meter horden met een tijd die straks recht geeft op deelname aan de Nederlandse kampioenschappen in België. ‘Misschien haal ik daar de finale wel‘, droomt Woldberg hardop bij een blik op de lijst met deelnemers en tijden. ‘Er mogen 24 atleten meedoen aan de zestig meter horden en ik heb de zesde tijd. Als ik die dag boven mezelf uitstijg of in ieder geval dezelfde tijd loop, dan ben ik zeker kansrijk. De top is te hoog gegrepen, maar net daaronder moet mogelijk zijn.‘
Woldberg is ook een succesvol polsstokhoogspringer. Met een hoogte van 4.40 meter heeft hij zich ook daar in de subtop van Nederland genesteld. Toch blijft deelname aan het NK vermoedelijk buiten bereik, omdat slechts acht springers mee mogen doen. ‘Dat wordt kielekiele. Toch zou ik het prachtig vinden om tegen de Nederlandse toppers te springen, want die hebben toegezegd aanwezig te zullen zijn.‘ Hoewel de Zwollenaar een voorliefde heeft voor hoogspringen, horden en polsstok, richt hij zich de laatste tijd voornamelijk op de meerkamp. Omdat de meerkamp binnen wordt afgewerkt, minder onderdelen telt en kortere afstanden omvat, voelt Woldberg zich als een vis in het water op dat onderdeel. Hij presteert zelfs zo goed, dat het clubrecord van zijn trainer Winfred Peters onlangs werd verbeterd. ‘Dat was in het bijprogramma van een interland‘, herinnert de alleskunner zich. ‘In Zuidbroek was een demontabele baan in een grote hal gelegd en daar heb ik het jaren oude clubrecord verbeterd.‘
Naast zes trainingen in de week en een gestaag stijgende prestatiecurve, vergeet Woldberg de wereld om zich heen niet. Iedere donderdagavond verzorgt de meerkamper met nog enkele atleten van AV PEC 1910 een speciaal trainingsuurtje voor G-atleten. Verstandelijk gehandicapten komen in de zaal of op de baan bij elkaar om mee te doen aan op atletiek gerichte activiteiten. Inmiddels telt de trainingsgroep negen deelnemers en als het aan Woldberg en consorten ligt, wordt dit aantal fors uitgebreid.
‘Wij zijn op dit moment druk bezig om onze activiteiten te promoten bij instellingen. Deze mensen ontlenen zoveel plezier aan dat uurtje sport, dat is met geen pen te beschrijven. Voor sommigen is het uurtje atletiek de enige ontspanning in een volle week. En ondanks dat ik de tijd- en vervoersproblemen ken, moet het toch mogelijk zijn om nog meer mensen op deze manier met sport bezig te laten zijn.‘
Atletiek. De moeder van alle sporten. Ruim vijftien jaar geleden werd Woldberg met het virus besmet en nog altijd bedrijft hij zijn sport met liefde en overgave. Na het behalen van zijn diploma aan de Academie voor Lichamelijke Opvoeding, heeft de twintiger zijn trainingsintensiteit opgevoerd naar twaalf uur in de week. Met succes, want hij is sterker en sneller geworden. Waar de eindstreep van zijn mogelijkheden ligt, blijft vooralsnog ongewis. Een persoonlijk record op de tienkamp en deelname aan het NK zijn de eerste speerpunten. ‘Daar blijft het voorlopig bij. Als ik daar goed mee kan komen, dan ben ik dik tevreden. De top is voor mij niet haalbaar, zo reëel moet ik gewoon zijn.‘
Reacties
Er is nog niet gereageerd op dit onderwerp
